.
Her ihanetin ruhumda bir parmak izi kaldıUnutup içimdeki yangınları
su serptim yanmış yüreklere
anlamadılar
terkedilmiş bir diyar hüznü
savrulmuş bir hazan yaprağı sandılar beni
kırıldı umutlarım
yeşertemedim bi-türlü dallarımı...
Biliyorum
umarsız yaralarım var kanayan
zifir gecelerim
her gece bir anne öpüyor acılarımı dudağımdan
ve ben her gece bir kez daha ölüyorum
anasını sattığımın dünyasında…
İkiyüzlü,
iki kuruşluk kahpe yalancılar arasında
bilmezler neden hep gözü ıslak,
başı eğik yürüdüğümü
yürüdüğüm yerde…
Eyvahlı gecelerde hep yanılgılar,
yürek yakan yangınlarla kaldım
tutunacak son dalımdı kırılan belki
dilsiz çağlayanlar aktıkça içime
yüreğimi ellerimin arasına alıp ağladım
Kör ve topal bir hayatın çıkmazında
gidip geldim öylesine bir ömür
gülmedim bir kez olsun
mutluluklara hep uzakta baktım
yaklaşmak istedikçe
uzak düştüm sevinçlerden
tükürüp yüzüne kaderin
vurdum hayallerimi yerden yere…
Hayatın yüreğimde açtığı yaralar kapanmıyor ne yapsam
her ihanetin ruhumda bir parmak izi kaldı neyleyim...
Nuri CAN
(Bir kızgınlık ve kırgınlık anında yazılmış bir şiir)
.